الخطوط العريضةAna Hatlar

İmamet ve tarih

١٧Bölüm 17 / 30

الغيب للأئمة

Gaybın İmamlara Nispet Edilmesi!!

Bu imamların kendileri için iddia etmediği gayb ilmini ve beşerüstü olduklarını on iki imamları için iddia ederlerken, onlar —yani Şîa— Allah’ın Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem’e vahyettiği gayb haberlerini, meselâ göklerin ve yerin yaratılışını, cennetin ve cehennemin vasfını, ondan kabul etmemektedirler. Bunu Kahire’deki Dâru’t-Takrîb’in neşrettiği Risâletü’l-İslâm mecmuası kayda geçirmiştir. Mecmua, dördüncü yılının dördüncü sayısında (s. 368), Lübnan’daki Şiî Yüksek Şer’î Mahkemesi’nin reisi olan ve kendilerince çağdaş âlimlerinin en parlaklarından sayılan zatın kaleminden “İmâmiyye Şîasının İçtihatlarından” başlıklı bir makale neşretmiştir. O bu makalede müctehidleri Şeyh Muhammed Hasan el-Âştiyânî’nin Bahrü’l-Fevâid adlı kitabında (c. 1, s. 267) şöyle dediğini nakletmiştir: Resûl sallallâhu aleyhi ve sellem şer’î hükümlerden —meselâ abdesti bozan şeylerden, hayız ve nifas hükümlerinden— haber verdiğinde onu tasdik etmek ve haber verdiğiyle amel etmek vaciptir; fakat göklerin ve yerin yaratılışı, hûriler ve köşkler gibi gaybî işlerden haber verdiğinde, onu bildikten sonra (yani onun Resûl sallallâhu aleyhi ve sellem’den sâdır olduğunun sıhhatini bildikten sonra) bile ona dinen inanmak vacip değildir; zanna dayanan haberi ise hiç değil.

Ey Allah’ım, ne acayip!! İmamlara yalan isnat ederek gayb ilmini onlara nispet ediyor ve buna iman ediyorlar; hâlbuki bunun imamlara nispeti kesin sabit değildir. Diğer taraftan, Resûl sallallâhu aleyhi ve sellem’den kesin delâletle sahih olarak gelen gayb haberlerine —göklerin ve yerin yaratılışına, cennetin ve cehennemin vasfına dair âyetlere ve sahih hadislere— dinen inanmanın vacip olmadığını kendilerine mubah görüyorlar. Hâlbuki Resûl sallallâhu aleyhi ve sellem, kendisinden sâdır olduğu sahih olan her şeyde hevâsından konuşmaz; o ancak vahyolunan bir vahiydir.

Onların imamlarına nispet ettikleri gaybî şeyler ile Resûl sallallâhu aleyhi ve sellem’den sahih olarak gelen gaybî şeyler arasında mukayese yapan kimseye şu açıkça görünür: Resûl sallallâhu aleyhi ve sellem’den Kur’ân’da, mütevâtir ve sahih hadislerde sabit olan gaybî bilgiler, Şîanın ilâhî vahyin yeryüzünden kesilmesinden sonra on iki imam için iddia ettiği gayb ilminin küçük bir parçasına bile ulaşmaz. On iki imamdan gaybî haberleri rivayet edenlerin hepsi, Ehl-i Sünnet’in cerh ve ta’dîl âlimleri nezdinde yalancı olarak bilinmektedir. Fakat Şîadan olan tâbileri buna aldırış etmez ve imamlardan rivayet ettikleri gaybî haberlerde onları tasdik ederler. Buna karşılık Dâru’t-Takrîb’in neşrettiği Risâletü’l-İslâm mecmuası, Lübnan’daki Yüksek Şer’î Mahkemelerinin kadısı ve müctehidleri Muhammed Hasan el-Âştiyânî; Resûl sallallâhu aleyhi ve sellem’in kendisinden sahih olarak gelen gaybî hususlarda tasdik edilmesinin vacip olmadığı iddiasını alkışlıyor, tehlil getiriyor ve Muhammedî risaletin vazifesini abdesti bozan şeyler, hayız ve nifas hükümleri ve benzeri fıkhî fürû meselelerine hapsetmek istiyorlar.