Hilâfet ve sahâbe
رأيهم في الحكام
Yöneticiler Hakkındaki Görüşleri
İslâm hükûmetlerimizin dikkatini çektiğimiz tehlikeli hakikat şudur: “Ca’feriyye” diye de adlandırılan İmâmiyye İsnâaşeriyye Şîa mezhebinin aslı, Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem’in vefat ettiği günden şu saate kadar —Ali b. Ebî Tâlib radıyallâhu anh’ın hükmettiği yıllar hariç— bütün İslâm hükûmetlerini gayr-i meşru hükûmetler saymaya dayanır. Bir Şiînin bunlara kalbinin derinliklerinden bağlılık ve ihlâs ile bağlanması caiz değildir; bilakis onlara yaltaklanır ve onlardan takiyye ile sakınır. Çünkü bu hükûmetlerin hepsi —geçmişte olanlar, şimdi mevcut olanlar ve bundan sonra kurulacak olanlar— gâsıp hükûmetlerdir. Şîa dininde ve akidelerinin özünde meşru hâkimler, ister bilfiil hükmetmiş olsunlar ister olmasınlar, yalnızca on iki imamdır. Bunların dışında Müslümanların işlerini üstlenen herkes, Ebû Bekir ve Ömer’den onlardan sonra bugüne kadar gelenlere varıncaya dek, İslâm’a ne kadar hizmet etmiş olurlarsa olsunlar, onun davetini yaymak, Allah’ın kelimesini yeryüzünde yüceltmek ve İslâm âleminin sınırlarını genişletmek için ne kadar meşakkate katlanmış olurlarsa olsunlar, kıyamet gününe kadar haddini aşan gâsıplardır.