الخطوط العريضةAna Hatlar

Ric'at ve Mehdî

١٦Bölüm 16 / 30

التحايل على التاريخ الثابت

Sabit Tarih Karşısında Hileye Başvurmaları

Bunun manası şudur: Ebû Bekir ve Ömer’in imanı halis değildi; dolayısıyla Allah’ın rızası onları kapsamaz!.. Daha önce de ez-Zehrâ kitabının müellifi Necefli’nin Ömer b. el-Hattâb hakkında, onun ancak erkeklerin suyunun şifa verebileceği bir hastalığa mübtelâ olduğunu söylediği geçmişti!! İşte bunlar, bizim çağdaşımız olan, İslâm ve Müslümanlar için gayret ve onların salâhına ve maslahatına düşkünlük hususunda uzun boylu, geniş iddialar sahibi iki Şiî âlimdir. Eğer bu ikisi, basılıp neşredilmiş modern eserlerinde, Resûlullah’tan sonra Müslümanların en hayırlısı —veya en azından İslâm tarihindeki Müslümanların en hayırlılarından— olan Ebû Bekir ve Ömer hakkındaki akidelerine dair bunu kayda geçiriyorlarsa, bizim gibilerin mezhepler arasında takrîb için anlaşma ve karşılıklı icabet hususunda ne ümidi olabilir?! Bunların hepsi Müslümanların kalesindeki bir beşinci koldan başka nedir ki?!

Resûlullah’ın ashâbını, onlara güzellikle tâbi olanları ve onlardan sonraki bütün Müslüman hükümdarları bu utanç verici dereceye indirirlerken —hâlbuki İslâm’ın binasını yükselten ve bu İslâm âlemini vücuda getirenler bunlardır— kendi imamları için de o imamların bizzat beri olduğu şeyleri iddia ederler. Küleynî el-Kâfî’de on iki imam için, onları beşer mertebesinden putperest asırlardaki Yunan mabutlarının mertebelerine yükselten sıfatlar ve vasıflar kaydetmiştir. Eğer bunları el-Kâfî’den ve kendilerince birinci derecede muteber olan diğer kitaplarından nakletmek isteseydik büyük bir cildi doldururdu. Bu sebeple el-Kâfî’den yalnızca bâb başlıklarını, metinleriyle ve harfi harfine nakletmekle yetiniyoruz. Bunlardan bazıları şunlardır:

  • “İmamların, meleklere, peygamberlere ve resullere ulaşan bütün ilimleri bildikleri bâbı”,
  • “İmamların ne zaman öleceklerini bildikleri ve ancak kendi tercihleriyle öldükleri bâbı”,
  • “İmamların olmuş ve olacak olanın ilmini bildikleri ve kendilerine hiçbir şeyin gizli kalmadığı bâbı”,
  • “İmamların yanında bütün kitapların bulunduğu ve bunları dillerinin farklılığına rağmen bildikleri bâbı”,
  • “Kur’ân’ın tamamını ancak imamların cem ettiği ve onun bütün ilmini bildikleri bâbı”,
  • “İmamların yanında bulunan peygamberlere ait mucizeler bâbı”,
  • “İmamların emri zuhur ettiğinde Dâvûd’un (?!) ve Dâvûd âlinin (?!) hükmüyle hükmettikleri ve delil sormadıkları bâbı”,
  • “İnsanların elinde, imamlardan çıkmış olandan başka haktan hiçbir şey bulunmadığı ve onlardan çıkmamış her şeyin bâtıl olduğu bâbı”,
  • “Yeryüzünün tamamının imama ait olduğu bâbı”.1

Hâşiyeler

  1. 1Basılı nüsha

    Bakınız: el-Kâfî, s. 225–407.