Ric'at ve Mehdî
تفكيرهم لم يتغير
Düşünceleri Değişmemiştir
Şîanın önde gelenleri ve âlimleri bütün asırlarda, Resûlullah’ın iki arkadaşı ve iki veziri Ebû Bekir ile Ömer’e ve İslâm’ın diğer önderlerine, halifelerine, hükümdarlarına, kumandanlarına, mücahidlerine ve hâfızlarına karşı bu utanç verici tavrı takınmaktadırlar. Dâru’t-Takrîb’in başında duran ve masraflarını karşılayan davetçilerini, bu meseleleri incelemeye vakti yetmeyen kimselere, bu akidelerin geçmiş zamanlarda olduğunu ve durumun şimdi değiştiğini iddia ederken işittik. Bu iddia yalan ve aldatmacadır. Zira bütün ilim müesseselerinde okutulan kitaplar bütün bunları okutmakta ve bunları mezhebin zarurî esaslarından ve ilk unsurlarından saymaktadır. Necef, İran ve Cebel-i Âmil âlimlerinin şu zamanımızda neşrettikleri kitaplar ise eski eserlerinden daha kötüdür ve takrîb ve anlaşma emelini en çok yıkanlardır.
Buna, her sabah ve akşam vahdete ve takrîbe davetçi olduğunu ilân etmekten geri durmayan biriyle misal verelim: O, Şeyh Muhammed b. Muhammed Mehdî el-Hâlisî’dir. Mısır’da ve başka yerlerde, takrîbe davet eden ve Ehl-i Sünnet arasında onun için çalışan pek çok dostu vardır. İşte takrîbe ve anlaşmaya davet eden bu adam, Ebû Bekir ve Ömer’den iman nimetini bile nefyetmiş ve İhyâü’ş-Şerîa fî Mezhebi’ş-Şîa adlı kitabının birinci cüzünde (s. 63–64) şöyle demiştir: “Eğer derlerse ki: Ebû Bekir ve Ömer, Kur’ân’da kendilerinden razı olunduğu açıkça bildirilen Rıdvân Biatı ehlindendir: ‘Andolsun ki Allah, ağacın altında sana biat ederlerken mü’minlerden razı oldu’ (Fetih, 18). Eğer ‘sana biat edenlerden’ deseydi, âyette biat eden herkesten razı olunduğuna dair delil olurdu. Fakat ‘mü’minlerden razı oldu, sana biat ederlerken’ buyurunca, bunda ancak imanı halis olanlardan razı olunduğuna delil vardır.”?!