Risalenin en güçlü yanı ve en çok tartışılan yanı aynı şeydir: Yazar iddialarını Şiî müelliflerin kendi eserlerinden, sayfa ve baskı bilgisi vererek nakleder.
Başvurulan eserler
Kitaptaki nakillerin büyük kısmı şu eserlerden gelir:
- el-Kâfî (Küleynî). Yazar, 1278 İran baskısının sayfalarını verir. Mushaf-ı Fâtıma rivayeti ve imamlara dair bâb başlıkları buradandır.
- Faslü'l-Hitâb (Nûrî et-Tabersî). Tahrif konusundaki bölümlerin merkezindeki kitaptır.
- el-İhticâc (Ebû Mansûr et-Tabersî). Kur'ân'dan düşürüldüğü iddia edilen kısımlarla ilgili rivayet.
- el-İrşâd (Şeyh Müfîd). Ric'at ve Kāim'in kıyamına dair rivayetler.
- Tenkîhu'l-Makāl (Mâmekānî) ve Ravzâtü'l-Cennât (Hânsârî). Biyografik nakiller.
- Günümüz eserleri: Hâlisî'nin İhyâü'ş-Şerîa'sı, Necef'te basılan ez-Zehrâ ve Risâletü'l-İslâm dergisi.
Yazarın tutumu
Hatîb bu nakilleri iki farklı şekilde kullanır. Bir rivayeti bazen Şîanın inancının delili olarak sunar. Bazen de aynı rivayetin imamlara yapılmış bir iftira olduğunu söyler. Meselâ el-Kâfî'deki rivayetler için "Ehl-i Beyt imamlarına iftira edilmiş nasslar" der ve bunların Şiî kaynaklarda bulunmasını eleştirir.
Okurken dikkat edilecekler
Bir rivayetin bir kitapta bulunması, o kitabın bütün rivayetlerinin sahih kabul edildiği anlamına gelmez. Şiî hadis usulünde el-Kâfî'deki rivayetler de sened bakımından incelenir; bir kısmı zayıf sayılır. Sünnî tarafta da hadis kitaplarındaki her rivayet aynı derecede değildir.
Öte yandan yazarın sorduğu soru da önemlidir: Bir mezhebin muteber saydığı eserlerde yer alan ve reddedilmeyen rivayetler o mezhebin anlayışını ne ölçüde yansıtır? Kitaba verilen cevaplar ve onlara yapılan itirazlar bu sorunun etrafında döner.
Kitapta adı geçen bütün eserlerin ve kişilerin kısa tanıtımı için Dizin sayfasına bakınız.